BİR ÇİFT BEYAZ KARTAL // BAHATTİN KARAKOÇ

BİR ÇİFT BEYAZ KARTAL // BAHATTİN KARAKOÇ

BİR ÇİFT BEYAZ KARTAL

Hangi yayla yeşil, nerde keklik çok

Gel seninle orda olalım çocuk.

Kayalar, kayalar... Sırt sırta vermiş;

Kimi yeni mürit, kimisi ermiş.

Otlar dalgalansın biz yürüdükçe

Sular düze insin kar eridikçe,

Gün burnunda bana mavi mavi gül;

Ağız-burun lâle, kaş ve göz sümbül.

Doruklardan doruklara sekelim

Bir elim göklerde, sende bir elim;

İkimizin yüreciği bir atsın,

Bizi gören bin katarak anlatsın,

Hangi yayla karlı, nerde çiçek çok

Gel seninle orda olalım çocuk.

Bulutlar, bulutlar iç-içe girmiş

Bulutlar ki göğe perdeler germiş;

Çiğdem devşirelim, çiçek biçelim

Susayınca hep ezgiler içelim

Batmasın eline bir gül dikeni

Sen hep beni kolla, bense hep seni

Çıkıp yükseklerden taş bırakalım,

Kopan sese, kalkan toza bakalım,

Tavşanlar ürkerken bu gürültüden

Kaçan tavşanlara ıslıklar çal sen.

Hangi yayla yüce, nerde kavga yok

Gel seninle orda olalım çocuk;

İster Maraş olsun, ister Erzincan,

Sonsuzluk düşüne set değil mekân,

Başın omzumda, omuzum gökte

Ölüm bir ak çiçek bu özgürlükte,

Yaşamaksa bir ışık cümbüşüdür,

Çağıl çağıl akan sevgi düşüdür.

Hani gökyüzünün toy vakti olur,

Kaynaşırlar yıldızlar bulgur bulgur;

En uzak nereyse ora gidelim,

Bulutları yara yara gidelim.

Hangi yayla serin, nerde bühtan yok,

Gel seninle orda uçalım çocuk.

Meşeler, ardıçlar, çamlar yan yana

Biz kanat çırpınca dursun divana.

Bir çift beyaz kartal, hey bu da nesi?

Diyerek şaşırsın çobanın hepsi;

İlk kez görüyoruz desin görenler,

Bütün oymaklarda dolaşsın haber.

Keşiş dağlarından görünsün İstanbul,

Bütün dağ gölleri ışırken pul pul.

Güzel dost, ey hüzne âşina yürek,

Gel gidelim keklik gibi sekerek