Bir Gül Bu Karanlıklarda
Bir gül, bu karanlıklarda
Sükûta kendini mercan
Bir kadeh gibi sunmada
Zamanın aralığından.
Başında bu mucizenin
Sesler, kokular ve renkler
Bilmiyorum hangi derin
Ve uzak hayâli bekler.
Ve diyor fecirden berrak
Sesiyle her ürperişte,
Geceyi yumuşatarak;
“Bütün gözyaşların işte!
Serinletmesin ne çıkar
Bu ümitsiz yalvarışı,
Hiçbir meyve, ne de pınar,
“Ne de günlerin akışı!
Yetmez mi bu müjde sana,
“Aydınlatırsak alnını,
“Ben her rüyayı zamana
“Taşıyan yıldız kervanı!”
Ahmet Hamdi TANPINAR
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder