ERİLMEZ YÂRE
Erilmez yâre bîyâr olmayınca
Cihânın halkı ağyâr olmayınca
Hakikât âlemine yol varılmaz
Bu mülkten külli bîzâr olmayınca
O vahdet bahrine kimse ulaşmaz
Akıp göz yaşı pınar olmayınca
Müyesser olmaz ol yârin visâli
Yolunda varı îsâr olmayınca
Bu dünya cîfesin nefs iti komaz
Gönülde azm-i dîdâr olmayınca
Gönül cem’oluben Dost’a yönelmez
Bu dünya kârı tarmar olmayınca
Gönül dost’a özenmez dertli olmaz
Bir ehl-i derde uyar olmayınca
Gönüle dolmaz ol yârin hayâli
Hayâl-i gayri yuyar olmayınca
Gönül âyinesi pasdan silinmez
Dilinde Dost tekrar olmayınca
Gönül bu aşka her giz mahrem olmaz
Tamam derde giriftâr olmayınca
Cihanda kimse aşkdan haz etmez
Koyup nâmûsu bîâr olmayınca
Kişi bu aşk içinde gerçek olmaz
Vefâ koyup cefâkâr olmayınca
Cefâsız kimse ermedi vefâya
Gül olmaz bellidir hâr olmayınca
Visâl-i şerbetine kimse kanmaz
Yürek derd ile yanar olmayınca
Kime kim zerre derdi yâver oldu
Komaz aşkdan haberdâr olmayınca
Ko gitsin dertsizi hayvandır ol kim
Yedilmez ana yulâr olmayınca
Var evvel dertli ol andan em iste
Timâr yok sana bîmâr olmayınca
Sözünü ehl-i derdin etme inkâr
Yolu bulamazsın ikrâr olmayınca
Var Eşrefoğlu Rûmî gibi sen de
Dolanma vasl-ı dildâr olmayınca
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder