GÖNLÜM SANA
Çün sana gönlüm mübtelâ düştü
Derd ü gâm bana âşinâ düştü
Zühd ü tekvâ’ya yâr idim evvel
Aşk ile benden hep cüdâ düştü
Vâiz eydür gel aşkı terk eyle
Bendeyim sabrım bî-vefâ düştü
Nice terk etsin aşkı şol âşık
Ona karşı sen mehlikâ düştü
Vechini görsem dağılır aklım
Zülfün ona çün mukteda düştü
Kim seni buldu, kendi yok oldu
Valsına ey dost can bahâ düştü
Aşka uşşakın davet etmişsin
Can kulağına ol sedâ düştü
Bu Niyâzî’nin hiç vücudunda
Zerre komadı hep yaka düştü
Zerre komadı hep yaka düştü
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder