HÛ
Kime gidem devâ bulam
Gönül eğlenmez eğlenmez
Derdime bir çâre soram
Gönül eğlenmez eğlenmez
Padişahlar beyler göçmüş
Ecel şarabın içmiş
Bu dünyadan mahzun göçmüş
Gönül eğlenmez eğlenmez
Harab olmuş bütün iller
Sararıp solmuş ol güller
Ötmez olmuş o bülbüller
Gönül eğlenmez eğlenmez
Derdim artar günden güne
Ne bayramlar ne düğüne
Gözüm baktıkça yarına
Gönül eğlenmez eğlenmez
Ne zenginde ne fakirde
Ne altında ne bakırda
Ne bugünde ne yarında
Gönül eğlenmez eğlenmez
Malın varsa ne fâide
Fakir olsan baş kayguda
Sultan olsan bu fânîde
Gönül eğlenmez eğlenmez
Kopardılar çü gülümü
İncittiler çok gönlümü
Düşündükçe ben halimi
Gönül eğlenmez eğlenmez
Aşkî dostlar göç eyledi
Varlıkları hiç eyledi
Özleri böyle söyledi
Gönül eğlenmez eğlenmez
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder