MESNEVİ, MEVLANA, NEFİS, KURT, METAFOR

Kurt

Nefis, şeytan ve bunlarla bütünleşmiş kişiler, pusuda yatmış kendine doğru gelen avını bekleyen kurt gibidirler. Hakk’tan hakikatten kaçanları, kendi aklına güvenip de yola çıkanları beklerlerde, tenhada onları yer, yok ederler. Eline fırsat geçtiği vakit, kendi arzu ve lezzetlerinden başka bir şeye bakmaz da yırtar, parçalar.[1]

Şüphe yok ki kötü bir arkadaş olan nefis, yırtıcı bir kurttur. Sen ona bak, ne diye her arkadaşa bahane bulup duruyorsun?[2]

Tıpkı yükten kaçan katır gibi… o da başını alır, dağları boylar!

Sahibi, a sersem… her tarafta eşek avlamak üzere sinmiş bir kurt var…

Şimdi gözümden kayboldun mu her yandan kuvvetli bir kurt çıkagelir

Kemiklerini şeker gibi ezer, ufalar… artık bir daha diriliği göremezsin bile![3]

---

[1] Konuk, VIII, 43; XIII, 307; Tâhir-ul- Mevlevî, XIII, 524.

[2] Mesnevî, VI, 4856.

[3] Mesnevî, IV, 1997-2000.