HÜSNÜNÜN AKSİN
Hüsnünün aksin ruh-ı dilberde peydâ eyledin
Çeşm-i âşıkdan dönüp anı temâşâ eyledin
Gerçi kim ma’şûksın âşık libâsın örtünüp
Cilve-i hüsnün girü kendün temâşâ eyledin
Bir avuç hâke bırakdun câm-ı ışkun cür’asın
Âkıl ü dânâları mecnûn u şeydâ eyledin
Rû-yı zîbâ üzre zülfünden selâsil bağlayıp
Gönlümü serbeste-i zecîr ile sevdâ eyledin
Âb ü gilde gösterüp envâr-ı hüsnünden nişân
Anun ile dîde-i aklı mücellâ eyledin
Bâr-ı ışkun kim tahammül eylemez arz u semâ
Nâtüvân gönlüm acebdür ana me’vâ eyledin
Rûşenî benden niçün baktıkça rûşen olmasın
Hüsnünün aksin ruh-ı dilberde peydâ eyledin
Hüsnünün aksin ruh-ı dilberde peydâ eyledin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder